INDISCHE CULTUUR AAN HET VERDWIJNEN? DACHT HET NIET!
Uit het voorwoord van Maureen Welscher.
‘Zullen we Indo 3.0 als thema nemen?’ opperde ik tijdens een redactievergadering. Mijn Nederlandse eindredacteur zei weifelend: ‘Indo 3.0, wat bedoel je daarmee? Toen ik nogal verbaasd uitlegde – want duh, dat was toch wel duidelijk – dat daarmee de derde generatie werd bedoeld, was ze nog steeds niet overtuigd. ‘Spreken jullie dan over een tweede en derde generatie? ’ vroeg ze verbaasd. Ik moest haar gelijk geven. Voor iemand die niet bekend is met het Indische verhaal, moet dat best vreemd zijn. Ik vraag heel vaak aan iemand of die tweede of derde is. Want aan iemands leeftijd kun je niet zeggen of die tot de tweede of derde generatie behoort. Iemand kan met 26 jaar derde generatie zijn maar ook met vijftig jaar. Weet je tot welke generatie iemand behoort, dan ken je ook een beetje zijn of haar verhaal. Even kort door de bocht: de eerste generatie deed haar stinkende best zich aan te passen in de nieuwe omgeving en keek niet meer achterom. De tweede generatie had er ‘last’ van dat die eerste generatie weigerde te praten over ‘vroeger’ en zweeg over opgelopen trauma’s. Was ook zo loyaal om ze er niet over door te vragen. De derde generatie staat veel verder van alle problematiek af, is nieuwsgierig naar haar afkomst en ook trots op die roots. Op allerlei manieren is ze bezig het Indische te omarmen en uit te dragen.”
Vanaf afgelopen donderdag kun je deze powerverhalen lezen in de nieuwste INDAH*
