De marmercake van Oma
Uit het voorwoord van Maureen Welscher.
Toen mijn oma in 1990 in haar slaap overleed, stond er op haar aanrecht een versgebakken marmercake. Die had ze die dag op verzoek van mijn moeder gemaakt. Oma’s marmercake was in al zijn eenvoud een waar kunstwerk: smeuïg en vol van smaak. Ooit had mijn moeder de cake op haar werk getrakteerd en zelfs de directrice van de wasserij was naar de werkvloer afgedaald omdat ze het recept wilde hebben.
Deze Indah staat vol met verhalen over recepten die weemoed oproepen. Gerechten die verbinden, een lijntje vormen naar een ver verleden. Levend erfgoed dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Elk gerecht draagt een persoonlijk verhaal in zich mee, een verhaal dat voor velen herkenbaar is: van niets iets maken. Dat is waar wij Indo’s goed in zijn. Hoe er met weinig geld toch de meest lekkere gerechten werden gemaakt. Of zoals chefkok Perry de Man het verwoordt: ‘De Indische en Molukse keuken is een verhaal van aanpassing, veerkracht en creativiteit.
