Gerard Prins (67)
‘‘Ik herinner me nog goed mijn 7de verjaardag. Mijn moeder was al dagen van tevoren bezig om te koken. Ik vond het interessant en mocht van mijn moeder helpen. De boontjes wassen en in stukken breken. De rijst wassen en goed opletten dat er geen korreltjes in de gootsteen verdwenen. Ik mocht in de pan roeren waar heerlijke geuren uitkwamen. Er werden nog meer dingen klaar gemaakt. En overal mocht ik van proeven. Het was op een zaterdag dat ik 7 werd en er kwam veel bezoek en veel cadeautjes. Al het eten kwam op tafel. Mijn moeder schepte voor mij op en zei toen: omdat het feest is heb ik lekkere nasi kuning voor jou gemaakt met rendang, sambal goreng boontjes en sajur lodeh, seroendeng en sambal goreng kentang kering. Het was heerlijk en elk jaar als ik jarig was, kreeg ik nasi kuning met de nodige gerechten. Ik heb zeker tot mijn twintiger jaren de feestelijke nasi kuning gegeten. Mijn moeder is er helaas niet meer, dus maak ik het zelf maar. Maar zoals mijn moeder het maakte, is mij nog niet gelukt.
